Τί καλὰ πούναι στὸ σπίτι,
τὸ φθινόπωρο σὰν πάρη
κι ἀρχινᾶμε τρίψε τρίψε
ὅλοι ἀντάμα τὸ ζυμάρι!
Ποιὸς καλύτερα τὸ πλάθει;
Ποιὸς ἀπ’ ὅλους; ἡ μανούλα.
Καὶ κλεινόμαστε στὸ σπίτι
κι ὅλ’ ἀντάμα τὰ παιδιά,
τρίψε τρίψε τὴν κουλούρα,
τραγουδᾶμε τρά, λά, λά!


Ἔξω ἀδιάκοπα φυσάει
καὶ λυσσομανᾶ τ’ ἀγέρι.
Πέρα ἡ θάλασσα ξασπρίζει
σὰ χιονάτο περιστέρι.
Ὁ πατέρας κόβει ξύλα
μὲ τὸ πιὸ μεγάλο ἀγόρι
κι ἐμεῖς τ’ ἄλλα καθισμένα
δίπλα κεῖ στὴν παραστιά,
- κι ἂς βογγᾶ τὸ ξεροβὸρι -
τραγουδοῦμε τρά, λά, λά!

 

Πηγή: ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΚΟ Β' Δημοτικοῦ σχολείου 1948