Ἄπὸ ἡμέρες ὁ δάσκαλος εἶπε οτὰ παιδιὰ νὰ γράψουν στὰ τετράδιά των ὅσες παροιμίες ξεύρουν ἢ μποροῦν νὰ μάθουν γιὰ τοὺς φθινοπωρινοὺς μῆνες.
Τὰ παιδιὰ ἔγραψαν στὰ τετράδιά των πολλές. Νά οἱ σπουδαιότερες:


ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟ

1. Τὸν Τρυγητὴ τ’ ἀμπελουργοῦ πᾶνε χαλάλι οἱ κόποι.
2. Ἄν ἴσως βρέξῃ ὁ Τρυγητής, χαρὰ στὸν τυροκόμο.

ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΚΤΩΒΡΙΟ

1. Ὀκτώβρης καὶ δὲν ἔσπειρες, σιτάρι λίγο θά ῾χῃς.
2. Τὸ Σεπτέμβρη τὰ σταφύλια, τὸν Ὀκτώβρη τὰ κουδούνια.
3. Ὅποιος σπέρνει τὸν Ὀκτώβρη ἔχει ὁκτὼ σειρὲς στ’ ἁλώνι.

ΓΙΑ ΤΟ ΝΟΕΜΒΡΙΟ

1. Τὸ Νοέμβρη καὶ Δεκέμβρη φύτευε καταβολάδες.
2. Ἡ Πούλια βασιλεύοντας τὸ μήνυμά της στέλνει: Οὔτε τσοπάνος στὰ βουνὰ οὔτε ζευγᾶς στοὺς κάμπους.

Πηγή  : Αναγνωστικό Γ' Δημοτικού 1955