Τὰ ἄστρα σβήστηκαν. Ἡ μέρα
γλυκοφέγγει ντροπαλὴ
καὶ στὸν ξάστερον ἀέρα
κελαδοῦν κορυδαλλοί.
Γύρω στ’ ἄνθη τὰ περίσσια
τῆς λευκῆς ἀγραμπελιᾶς
φτερουγίζουν τὰ μελίσσια
μὲ τὴν ἔννοια τῆς δουλειᾶς.
Σὲ χωράφια ἀνθοστρωμένα
καὶ γεμᾶτα χλωρασιά,
χίλια ἀρνάκια σκορπισμένα
βόσκουν χόρτα καὶ δροσιά.
Κι ἀνασαίνουνε τὰ δάση,
μέσ’ στὴ διάπλατη γιορτή,
ποὺ γιορτάζει ὅλη ἡ πλάσι
ἀνθισμένη, φτερωτή.


Γ.Δροσίνης

Πηγή : Αναγνωστικό Γ΄Δημοτικού 1955