Την Κυριακή 12 Φεβρουαρίου 2012 στην αίθουσα θεάτρου «ΟΥΗΛ» του Δήμου Λαρισαίων, παρουσιάστηκε το νεό βιβλίο του Πρωτοπρεσβυτέρου π. Βασιλείου Βολουδάκη με τίτλο: Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΙΝΑΙ ΠΟΙΜΑΝΤΙΚΗ «Η πνευματική μας ευθύνη για το κατάντημα της Πατρίδος μας».

Το Φεβρουάριο του 1804 στη σερβική ορεινή περιοχή της Σουμάντιγια (Sumadija) ξέσπασε το πρώτο εθνικοαπελευθερωτικό της Χερσονήσου του Αίμου, το κίνημα των Σέρβων υπό τον Γεώργιο Πέτροβιτς, που μας είναι περισσότερο γνωστός σαν Καραγιώργης. Το κίνημα αυτό, παρόλο τον ηρωισμό των Σέρβων, θα καταπνιγεί στο αίμα του. Οι διεθνείς συνθήκες, που επικρατούσαν τότε στην Ευρώπη, και κυρίως η ρωσοτουρκική συνθήκη του Βουκουρεστίου που υπογράφτηκε στα 1812, συνετέλεσαν στο να σβήσει και η τελευταία εστία αντίστασης των Σέρβων επαναστατών στα 1813 [1]. Μετά όμως από δύο χρόνια οι Σέρβοι θα ξαναπάρουν τα όπλα, τη φορά αυτή υπό τον Μίλος Ομπρένοβιτς [2] (Milos Obrenovic), ο οποίος, ακολουθώντας διπλωματικές με­θόδους, κατόρθωσε να επιτύχει την πολυπόθητη αυτονομία για τη χώ­ρα του το έτος 1830.

Σαν σήμερα, στις 11  Φεβρουαρίου 1776, γεννήθηκε ο Ιωάννης Καποδίστριας. Ονειρευόταν μια Ελλάδα ανεξάρτητη και αυτό το πλήρωσε με την ζωή του. Σήμερα, που καλούμαστε για μια ακόμη φορά να υπερασπιστούμε τον τόπο μας, ας σταθούμε κι ας μελετήσουμε τη ζωή αυτού του Μεγάλου Έλληνα. Θα μας εμψυχώσει, θα μας εμπνεύσει. Σήμερα έχουμε ανάγκη το Φως του περισσότερο από ποτέ.

Ο Καποδίστριας ήταν και μεγάλος ευεργέτης της Ελβετίας. Ως διπλωμάτης-απεσταλμένος της Ρωσίας συνέβαλε στην διασφάλιση της ουδετερότητας και ανεξαρτησίας της Ελβετίας, καθώς και στην δημιουργία Συντάγματος (και όχι μόνο). Η Λωζάννη και η Γενεύη αναγνώρισαν το έργο του και του απέδωσαν μεγάλες τιμές, τον ανακήρυξαν μάλιστα Επίτιμο Δημότη. Από το 2009, στην παραλίμνια περιοχή Ouchy της Λωζάννης, βρίσκεται προτομή του Ι. Καποδίστρια που φιλοτέχνησε Ρώσος γλύπτης. Για την ιστορία, το ελληνικό κράτος αρνήθηκε να συμμετάσχει στα έξοδα της δημιουργίας της προτομής, ενώ η Ελληνική Πολιτεία έλαμψε δια της απουσίας της την ημέρα των αποκαλυπτηρίων της προτομής, που έγινε παρουσία των Υπουργών Εξωτερικών Ελβετίας και Ρωσίας. Υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδος ήταν τότε η Ντόρα-Ανάν-Μνημονίου-Μπακογιάννη.

Ouchy (Λωζάννη), 2009: τα αποκαλυπτήρια της προτομής του Ι. Καποδίστρια

Μετά από τα σύντομα εισαγωγικά, να σας πω τί συνέβη σήμερα στο Ouchy...

Κατέβηκα να πω μια καλημέρα στον μπαρμπα-Γιάννη. Μόλις έφθασα εκεί, με περίμενε μια μεγάλη έκπληξη: ένα τεράστιο, πανέμορφο μπουκέτο λουλούδια βρισκόταν μπροστά από την βάση της προτομής. Επάνω του, μια ρωσική σημαία έγραφε "Les diplomates Russes" (οι Ρώσοι διπλωμάτες). Τα συναισθήματα ανάμεικτα. Θαυμασμός κι εκτίμηση για τους Ρώσους που δεν ξέχασαν τον Καποδίστρια... λύπη μαζί με οργή για την ανυπαρξία της Ελληνικής Πολιτείας... Το Προξενείο της Γενεύης,  η Πρεσβεία της Βέρνης, η Μόνιμη Αντιπροσωπεία της Ελλάδας στον ΟΗΕ... μόνο για να βάζουν σφραγίδες και να διοργανώνουν δεξιώσεις υπάρχουν τελικά; Η ολική αποσύνθεση του φαύλου ελληνικού κράτους, αντικατοπτρίζεται στη λίμνη Leman τόσο παραστατικά... όταν αρρωσταίνει ο κορμός, επόμενο είναι ν' απογυμνώνονται και τα κλαδιά... Τί θλιβερό...

Στα Γενικά Αρχεία του Κράτους των Αθηνών και της Κέρκυρας υπάρ­χουν πλήθος εγγράφων για τις συνωμοτικές ενέργειες του Άγγλου και του Γάλλου αντιπρέσβεων εναντίον του Κυβερνήτου Ιωάννη Καποδί­στρια και των πολλών άλλων ξένων προξένων, αξιωματικών και ναυάρ­χων και δύο αυτών χωρών, οι οποίοι υποκινούσαν τους αντικαποδιστριακούς Έλληνες αρχηγούς να στασιάσουν εναντίον του Κυβερνήτου.

1. Από το μεγάλο αυτό αριθμό των εγγράφων – πηγών που αποδει­κνύουν με τον πιο αδιαμφισβήτητο τρόπο την ενοχή των δύο αυτών ξέ­νων δυνάμεων, τόσο στα στασιαστικά κινήματα και τις ανταρσίες των Ελλήνων όσο και στην τραγική τελευταία πράξη της δολοφονίας του Καποδίστρια, αναφέρω στην παρούσα ανακοίνωσή μου μερικά χαρακτηριστικά αποσπάσματα και πληροφορίες από τις αδιάψευστες αυ­τές ιστορικές πηγές που αφορούν αποκλειστικά στις ενέργειες των Άγγλων, για τους οποίους οι πάντες έγραφαν -κυρίως οι νεώτεροι- ότι δεν υπάρχουν στοιχεία αποδεικτικά. Καταβάλλεται δε προσπά­θεια να φανερώσουν τη χρονολογική εξέλιξη.

Δημοσιεύουμε απεικόνιση του Ιωάννη Καποδίστρια που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Les Contemporains (Οι σύγχρονοι) στις 15 Ιανουαρίου 1899. Το τεύχος με τον αριθμό 327 είναι αφιερωμένο στην ζωή και στο έργο του Ιωάννη Καποδίστρια.

Ευχαριστούμε πολύ τον συνεργάτη μας που βρήκε το τεύχος και μας το έδωσε προς αξιοποίηση.

«Εθνικό Νομισματοκοπείο Αιγίνης.

Το ανέκδοτο αρχείο του Εφόρου Νικολάου Αγγ. Λεβίδη»

Με το από 3ης Απριλίου 1827 Στ’ Ψήφισμα της Γ’ εν Τροιζήνι Εθνικής Συνε­λεύσεως [1] ο Ιωάννης Καποδίστριας εκλέγεται Κυβερνήτης της Ελλάδος και στις 11/23 Ιανουαρίου 1828 «περί λύχνων αφάς» φθάνει στην Αίγινα. [2]

Η Γ’ εν Τροιζήνι Εθνική Συνέλευση συνέστησε με το από 1ης Μαΐου 1827 ψηφισθέν «Πολιτικόν Σύνταγμα της Ελλάδος» Βουλή από αντιπροσώπους των επαρ­χιών. [3] Μεταξύ των αρμοδιοτήτων της Βουλής περιλαμβανόταν η διάταξη, όπως η Βουλή «κανονίζη το νομισματικόν σύστημα, προσδιορίζουσα το βάρος, την ποιότητα, τον τύπον και το όνομα εκάστου νομίσματος, καθ’ όλην την επικράτειαν».[4]

Σχετι­κή δραστηριότητα για τα νομισματικά θέματα εμφάνισε η Τριμελής Αντικυβερνητική Επιτροπή, απαρτιζόμενη από τους Γ. Μαυρομιχάλη, I. Μ. Μιλαΐτη και I. Νάκο, η οποία είχε συσταθεί με το ψήφισμα Θ’ της 5ης Απριλίου 1827 της Γ’ εν Τροιζήνι Εθνικής Συνελεύσεως [5] με σκοπό τη διακυβέρνηση της χώρας μέχρι της αφίξεως του Καποδίστρια. Στις δραστηριότητές της εντάσσεται, πρώτον η υποβολή σχετικής προ­τάσεως για την πάταξη της κιβδηλοποιΐας [6]και δεύτερον η προώθηση προς τη Βουλή σχετικής αναφοράς του Δ. Κ. Βυζαντίου, [7] του γνωστού συγγραφέα του έργου Βαβυ­λωνία. Στην αναφορά του Βυζαντίου γίνεται λόγος για τη σύσταση νομισματοκοπεί­ου, είναι μάλιστα ενδεικτικό ότι είχε βρεθεί ο σφραγιδοποιός Αναγνώστης Λιναρδόπουλος, ο οποίος ανέμενε στην Αίγινα την απόφαση της Βουλής.

Ιωάννης Καποδίστριας. Εικόνα από λιθογραφία του Μύλλερ, σχέδιο εκ του φυσικού. Φέρει την υπογραφή του Καποδίστρια με τη φράση: «Αυτό που με κολακεύει περισσότερον είναι να ζήσω εις την ανάμνησιν των ανθρώπων ». Η λιθογραφία επανεκτυπώθηκε στην Καρλσρούη με σκοπό τα έσοδα από τις πωλήσεις να διατεθούν υπέρ του Αγώνα των Ελλήνων.

Ο Ιωάννης Καποδίστριας είναι αναμφισβήτητα μία από τις μεγαλύτερες προσωπικότητες της σύγχρονης Ελλάδας, πράγμα που για την ελληνική πραγματικότητα αλλά και νοοτροπία, σημαίνει πως όσο αγαπήθηκε, άλλο τόσο τον μίσησαν. Αυτό άλλωστε επιβεβαιώνεται και από το τραγικό του τέλος.

Ένα από τα στοιχεία της ζωής του Ιωάννη Καποδίστρια που είναι άγνωστα για τον Έλληνα, είναι πως ο πολιτικός αυτός δεν αγαπήθηκε μόνον εντός Ελλάδος. Όχι, δεν αναφέρομαι για την Ρωσία στην οποία έκτισε το πολιτικό του όνομα, αλλά για την Ελβετία. Ναι, την Ελβετία, η οποία μάλιστα τον έχει ανακυρήξει και εθνικό της ήρωα.

Πόσο περίεργο μπορεί να ακούγεται αυτό; Είναι όμως αλήθεια, και έχει και μία πολύ σοβαρή αιτιολόγηση. Δεν πρόκειται για μία αναγνώριση των ικανοτήτων ενός ατόμου ασχέτως εθνικότητος, αλλά για την ευγνωμοσύνη προς τον Ιωάννη Καποδίστρια για την συμβολή του στην γέννηση ενός κράτους-έθνους, αυτού της Ελβετίας.

Για να τα πάρουμε τα πράγματα με την σειρά, το κείμενο αυτό γράφεται διότι σαν σήμερα το 1817, ο Ιωάννης Καποδίστριας λαμβάνει την ελβετική υπηκοότητα σε αναγνώριση της συμβολής του στη δημιουργία του ομοσπονδιακού συστήματος της Ελβετίας.