Σαν σήμερα, στις 11  Φεβρουαρίου 1776, γεννήθηκε ο Ιωάννης Καποδίστριας. Ονειρευόταν μια Ελλάδα ανεξάρτητη και αυτό το πλήρωσε με την ζωή του. Σήμερα, που καλούμαστε για μια ακόμη φορά να υπερασπιστούμε τον τόπο μας, ας σταθούμε κι ας μελετήσουμε τη ζωή αυτού του Μεγάλου Έλληνα. Θα μας εμψυχώσει, θα μας εμπνεύσει. Σήμερα έχουμε ανάγκη το Φως του περισσότερο από ποτέ.

Ο Καποδίστριας ήταν και μεγάλος ευεργέτης της Ελβετίας. Ως διπλωμάτης-απεσταλμένος της Ρωσίας συνέβαλε στην διασφάλιση της ουδετερότητας και ανεξαρτησίας της Ελβετίας, καθώς και στην δημιουργία Συντάγματος (και όχι μόνο). Η Λωζάννη και η Γενεύη αναγνώρισαν το έργο του και του απέδωσαν μεγάλες τιμές, τον ανακήρυξαν μάλιστα Επίτιμο Δημότη. Από το 2009, στην παραλίμνια περιοχή Ouchy της Λωζάννης, βρίσκεται προτομή του Ι. Καποδίστρια που φιλοτέχνησε Ρώσος γλύπτης. Για την ιστορία, το ελληνικό κράτος αρνήθηκε να συμμετάσχει στα έξοδα της δημιουργίας της προτομής, ενώ η Ελληνική Πολιτεία έλαμψε δια της απουσίας της την ημέρα των αποκαλυπτηρίων της προτομής, που έγινε παρουσία των Υπουργών Εξωτερικών Ελβετίας και Ρωσίας. Υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδος ήταν τότε η Ντόρα-Ανάν-Μνημονίου-Μπακογιάννη.

Ouchy (Λωζάννη), 2009: τα αποκαλυπτήρια της προτομής του Ι. Καποδίστρια

Μετά από τα σύντομα εισαγωγικά, να σας πω τί συνέβη σήμερα στο Ouchy...

Κατέβηκα να πω μια καλημέρα στον μπαρμπα-Γιάννη. Μόλις έφθασα εκεί, με περίμενε μια μεγάλη έκπληξη: ένα τεράστιο, πανέμορφο μπουκέτο λουλούδια βρισκόταν μπροστά από την βάση της προτομής. Επάνω του, μια ρωσική σημαία έγραφε "Les diplomates Russes" (οι Ρώσοι διπλωμάτες). Τα συναισθήματα ανάμεικτα. Θαυμασμός κι εκτίμηση για τους Ρώσους που δεν ξέχασαν τον Καποδίστρια... λύπη μαζί με οργή για την ανυπαρξία της Ελληνικής Πολιτείας... Το Προξενείο της Γενεύης,  η Πρεσβεία της Βέρνης, η Μόνιμη Αντιπροσωπεία της Ελλάδας στον ΟΗΕ... μόνο για να βάζουν σφραγίδες και να διοργανώνουν δεξιώσεις υπάρχουν τελικά; Η ολική αποσύνθεση του φαύλου ελληνικού κράτους, αντικατοπτρίζεται στη λίμνη Leman τόσο παραστατικά... όταν αρρωσταίνει ο κορμός, επόμενο είναι ν' απογυμνώνονται και τα κλαδιά... Τί θλιβερό...

Στα Γενικά Αρχεία του Κράτους των Αθηνών και της Κέρκυρας υπάρ­χουν πλήθος εγγράφων για τις συνωμοτικές ενέργειες του Άγγλου και του Γάλλου αντιπρέσβεων εναντίον του Κυβερνήτου Ιωάννη Καποδί­στρια και των πολλών άλλων ξένων προξένων, αξιωματικών και ναυάρ­χων και δύο αυτών χωρών, οι οποίοι υποκινούσαν τους αντικαποδιστριακούς Έλληνες αρχηγούς να στασιάσουν εναντίον του Κυβερνήτου.

1. Από το μεγάλο αυτό αριθμό των εγγράφων – πηγών που αποδει­κνύουν με τον πιο αδιαμφισβήτητο τρόπο την ενοχή των δύο αυτών ξέ­νων δυνάμεων, τόσο στα στασιαστικά κινήματα και τις ανταρσίες των Ελλήνων όσο και στην τραγική τελευταία πράξη της δολοφονίας του Καποδίστρια, αναφέρω στην παρούσα ανακοίνωσή μου μερικά χαρακτηριστικά αποσπάσματα και πληροφορίες από τις αδιάψευστες αυ­τές ιστορικές πηγές που αφορούν αποκλειστικά στις ενέργειες των Άγγλων, για τους οποίους οι πάντες έγραφαν -κυρίως οι νεώτεροι- ότι δεν υπάρχουν στοιχεία αποδεικτικά. Καταβάλλεται δε προσπά­θεια να φανερώσουν τη χρονολογική εξέλιξη.

Δημοσιεύουμε απεικόνιση του Ιωάννη Καποδίστρια που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Les Contemporains (Οι σύγχρονοι) στις 15 Ιανουαρίου 1899. Το τεύχος με τον αριθμό 327 είναι αφιερωμένο στην ζωή και στο έργο του Ιωάννη Καποδίστρια.

Ευχαριστούμε πολύ τον συνεργάτη μας που βρήκε το τεύχος και μας το έδωσε προς αξιοποίηση.

Ο Ιωάννης Καποδίστριας είναι αναμφισβήτητα μία από τις μεγαλύτερες προσωπικότητες της σύγχρονης Ελλάδας, πράγμα που για την ελληνική πραγματικότητα αλλά και νοοτροπία, σημαίνει πως όσο αγαπήθηκε, άλλο τόσο τον μίσησαν. Αυτό άλλωστε επιβεβαιώνεται και από το τραγικό του τέλος.

Ένα από τα στοιχεία της ζωής του Ιωάννη Καποδίστρια που είναι άγνωστα για τον Έλληνα, είναι πως ο πολιτικός αυτός δεν αγαπήθηκε μόνον εντός Ελλάδος. Όχι, δεν αναφέρομαι για την Ρωσία στην οποία έκτισε το πολιτικό του όνομα, αλλά για την Ελβετία. Ναι, την Ελβετία, η οποία μάλιστα τον έχει ανακυρήξει και εθνικό της ήρωα.

Πόσο περίεργο μπορεί να ακούγεται αυτό; Είναι όμως αλήθεια, και έχει και μία πολύ σοβαρή αιτιολόγηση. Δεν πρόκειται για μία αναγνώριση των ικανοτήτων ενός ατόμου ασχέτως εθνικότητος, αλλά για την ευγνωμοσύνη προς τον Ιωάννη Καποδίστρια για την συμβολή του στην γέννηση ενός κράτους-έθνους, αυτού της Ελβετίας.

Για να τα πάρουμε τα πράγματα με την σειρά, το κείμενο αυτό γράφεται διότι σαν σήμερα το 1817, ο Ιωάννης Καποδίστριας λαμβάνει την ελβετική υπηκοότητα σε αναγνώριση της συμβολής του στη δημιουργία του ομοσπονδιακού συστήματος της Ελβετίας.